Barwne, pastelowe karteczki na Wielkanoc powstały wg. kursu Gosi.
Oczywiście nie byłabym sobą gdybym nie zrobiła jednej kartki więcej. Oto ona.
I nie jest to ostatnia z tej kolekcji, będą kolejne.
Blog o moich robótkach. Trochę kuchni, trochę pasji. Blog o tym co sprawia mi przyjemność.
Barwne, pastelowe karteczki na Wielkanoc powstały wg. kursu Gosi.
Czemu tak wolno budzisz śpiące życie -
Do niebios skargę posyłam żałosną:
- Przyjdź prędko jasna i cała w rozkwicie,
Czekam cię, Wiosno!
Przywołaj życie z zimowej mogiły,
Niech pełne woni, cudne kwiaty rosną,
Budź nowe życie - krew, soki lej w żyły,
Daj siły, Wiosno!
O, przyjdź słoneczna, potężna tworzeniem,
Niech smutne drzewa i trawy z łez oschną,
Rozjaśnij dolę, siej życie tchnieniem,
Darz słońcem, Wiosno!
Ty nasze serce napełniasz rozkoszą,
Tęsknotą wielką i pieśnią miłosną.
Dziś, gdy twe gońce o przybyciu głoszą,
Króluj nam, Wiosno!
Niech na leżącym odległym ugorze,
Kwitną nam serca, silne dusze rosną,
Niech praca rąk naszych życie wsi przeorze,
Upulchniaj rolę - o, Wiosno!
Znajduje się on w pobliżu przejścia granicznego z Polską – Vyšný Komárnik i przypomina o wojskowej operacji karpacko-dukielskiej, która odegrała się jesienią 1944 roku. Podczas walk zginęło tutaj ponad 60 tysięcy żołnierzy radzieckich i czechosłowackich.
Pomnik o wysokości 28 m wieńczy brązowa rzeźba Jána Kulicha o nazwie Oskarżam. Został on Wybudowany w 1949 roku. Znajduje się na cmentarzu wojskowym, który przecina kolumnada z brązowymi tablicami. Na tablicach widnieją nazwiska 1265 poległych członków I Korpusu Armii Czechosłowackiej.
Okolica pomnika z cmentarzem stanowi rozległe Muzeum Wojskowe pod otwartym niebem. Muzeum powstało w 1965 roku. Dzisiejszą ekspozycję zainstalowano w 1996 roku, dokumentuje ona operacje wojskowe mające na celu zdobycie strategicznego przejścia przez Karpaty.
Plenerowe Muzeum Wojskowe zajmuje tereny przy głównym budynku Muzeum w Svidníku, a także wzdłuż Drogi Bohaterów prowadzącej w kierunku Dukli.
W muzeum plenerowym znajduje się 55 eksponatów ciężkiego sprzętu bojowego używanego w czasie II wojny światowej. Najbardziej wartościowe eksponaty to: samolot Lisunov Li-2 C-47 Dakota, radziecki samolot bojowy Il-10 Szturmownik, czołgi T-34, radzieckie i niemieckie moździerze i inne.
Słowacka zupa czosnkowa, czyli cesnaková polievka
Zupa czosnkowa, czyli cesnaková polievka albo w skrócie cesnačka to jedna z najbardziej rozpoznawalnych tradycyjnych słowackich zup. Słowacka zupa czosnkowa jest bardzo prosta i bardzo smaczna. Dzięki dużej zawartości czosnku, danie jest również niezwykle aromatyczne i zdrowe - zupa mocno rozgrzewa i chroni przed wirusami i bakteriami. Czosnek działa jak naturalny antybiotyk.
Drugim miastem słowackim wpisanym na Listę Światowego Dziedzictwa UNESCO jest starodawny Bardiów (Bardejov), jedno z najstarszych miast słowackich.
Urokliwość Bardiowa potęguje dodatkowo fakt, że jest on wkomponowany w piękny okoliczny pejzaż z mnóstwem atrakcji turystycznych. Na południowo-wschodnim zboczu fliszowego Masywu Busowej leży w spokojnej dolinie Potoku Bardiowskiego Uzdrowisko Bardiów (Bardejovské kúpele). Administracyjnie należy ono do Bardiowa, będąc jego dzielnicą. W górnej części uzdrowiska stoi Muzeum Architektury Ludowej, w którym zgromadzono 28 wiejskich budowli z Szarysza Górnego i Zemplina Północnego.
DZIEJE
W Latopisie Ipatijewskim z 1241 roku, wspomina się o osadzie
handlowej „Bardouev”. W innym, o sześć lat młodszym dokumencie zapisano,
że na terytorium „Terra Bardpha” stał klasztor cystersów. Po najeździe
tatarskim, pod wpływem niemieckich kolonistów zaczęło powstawać bogate i
prosperujące średniowieczne miasto. Jego rozwój przyspieszyły liczne
przywileje królewskie a szczególnie decyzja króla Ludwika I z 1376 roku,
na mocy której Bardiów stał się wolnym miastem królewskim.
Wiek XV był okresem największego rozkwitu Bardiowa. Siłą napędową rozwoju gospodarczego był handel i rzemiosło, dzięki którym zaliczano go do miast o największym znaczeniu w ówczesnych Węgrzech. W XVI wieku miasto otwarło się na nowe prądy w dziedzinie kultury i edukacji. Ich nosicielami byli w szczególności przedstawiciele renesansowego i reformacyjnego humanizmu, importowanego przede wszystkim z Niemiec.
ZABYTKI
Zabytki znajdujące się w historycznym centrum miasta wchodzą w skład miejskiego rezerwatu zabytkowego.
O Bardiowie mówi się, że jest najbardziej gotyckim miastem na Słowacji.
Jego centrum tworzy kompleks zabytkowych budynków, który otacza
niemalże równoległy ciąg miejskich murów obronnych. Centralnym miejscem
historycznego centrum miasta jest prostokątny rynek zabudowany szeregiem starodawnych kamienic mieszczańskich z typowymi szczytowymi fasadami z okapami.
W samym środku rynku stoi dawny ratusz z początku XVI wieku (1505 – 1509). W gmachu historycznego ratusza umieszczono ekspozycję zatytułowaną "Historia miasta – wolne miasto królewskie". Na rynku w gmachu nr 27 znajduje się kolejna ekspozycja tego samego Muzeum, która przedstawia ikony północnej Słowacji. Ekspozycję przyrodniczą Muzeum można obejrzeć w kamiennicy nr 3-5 w sąsiedniej ulicy Rhódyho.
Jest niespotykaną budowlą, na której łączą się elementy wcześniejszego renesansu z elementami i malowidłami późnej gotyki. Wysokie szczyty z dachem pochyłym oraz arkier schodowy, są charakterystycznymi elementami dla dwupiętrowego budynku w centrum rynku. Dzisiaj znajdują się w ratuszu najcenniejsze części funduszu Muzeum Szarisza.
Budowa ratusza rozpoczęła się w roku 1505 a została zakończona w roku 1511. Budowle mieli pod dozorem majstrowie Alexander i Alexius. Malowidła na ścianach na zewnątrz pochodzą z roku 1641. W późniejszych czasach został ratusz remontowany a w latach 1904 - 1905 zrekonstruowany i dostosowany do potrzeb muzeum. Ostatni większy remont był przeprowadzony w roku 1988. Najcenniejszymi częściami ratusza są architektoniczne detale - portale, elementy dekoracyjne na szczytach, wejściowy arkier, schody, malowidła na ścianach, sufit drewniany w sali uroczystościowej w ratuszu, jak i malowane herby i napisy, które łączą późny gotyk z elementami wczesnego renesansu. Ratusz w Bardejovie jest pierwszym budynkiem renesansu w tym o to regionie.
Najwybitniejszym zabytkiem jest rzymskokatolicka Bazylika Minor Św. Egidiusza która znajduje się w północnej części rynku. Jej budowę rozpoczęto na początku XV wieku, stopniowo przekształcając ją we wspaniałą gotycką bazyliką o trzech nawach. Niesłychanie interesującymi zabytkami w jej wnętrzu jest zespół 11 późnogotyckich ołtarzy skrzydłowych z XV i XVI wieku, z rzeźbami uważanymi za najcenniejsze w Europie.
Najważniejszym zabytkiem rynku w Bardejowie (Bardejov), wpisanego na Listę Światowego Dziedzictwa Kultury i Natury UNESCO, jest parafialny Kościół Św. Idziego, (Sv. Egidia), znajdujący się w jego północnej części.
Przed wejściem do Kościóła Św. Idziego zwróćmy uwagę na dwa dzwony, które do 1990 r. rozbrzmiewały z wieży kościelnej. Większy, czterotonowy Urban powstał u ludwisarza Jana z Tarnowa w 1584 r., mniejszy – gotycki Jan jest starszy – został wykonany przez Jana Wagnera ze Spiskiej Nowej Wsi w 1486 r. Przy wyjściu, na wysokim cokole stoi także późnobarokowa figura św. Floriana, postawiona na pamiątkę pożaru w 1774 r., który strawił część zabudowy Bardejowa.
Wyjątkowy widok Barciowa z lotu ptaka można podziwiać z olbrzymiej nowogotyckiej wieży kościelnej.
Ozdobą miasta jest także klasztor franciszkański wraz z kościołem. Klasztor stoi w pobliżu miejskich murów obronnych, które są jednymi z najlepiej zachowanych średniowiecznych systemów obronnych na Słowacji. Oprócz kamiennego wału zachowała się także 3 bramy i 10 bastionów.
Do dziś zachowały się baszty oraz fragmenty murów
obronnych, które otaczają Stary Rynek.
Źródło: Vydavateľstvo Dajama
Bardejów określany jest także jako miasteczko Kata, bowiem jak głosi legenda niegdyś funkcjonowała tu szkoła Kata. Dziś na starówce miasta możemy zobaczyć pomnik Kata, który strzeże miasta i wymierza sprawiedliwość.
Bardejowskie Kupele
Bardejowskie Kupele, to dość "stare" i znane uzdrowisko, w którym przebywały nawet koronowane głowy Europy. Pomnik jednej z nich, Elżbiety Amalii von Wittelsbach (bliżej znana jako Elżbieta Bawarska lub Sisi), żony cesarza Franciszka I został wystawiony w 1903 roku przy jednej z uliczek tego uzdrowiska, przed Domem Zdrojowym. Leczył się tu także car rosyjski Mikołaj I, a miało to miejsce w 1821 roku, co oznajmia pamiątkowa tablica na jednym z budynków. Spacerując po Bardejowskich Kupelach możemy podziwiać ciekawą architekturę uzdrowiskowych budynków, często w sezonie, przy dźwiękach muzyki rozbrzmiewającej z małego amfiteatru.
To centrum uzdrowiskowe słynne z licznych wód termalnych i źródeł leczniczych wód mineralnych.
Moja wycieczka odbyła się w zimie, myślę, że lato jest tam ciekawsze.