Grudniownik to nic innego, jak pamiętnik czy też dziennik z okresu tego wyjątkowego miesiąca.
Ten zaczęłam tworzyć kilka lat temu, ale już nie pamiętam, czy nie skończyłam, bo brakło mi czasu czy może weny. Teraz wreszcie go skończyłam. Jutro zaczyna się grudzień, więc pora, by go pokazać.
Zdrowe ciasteczka dyniowe piekłam kilka razy, tym razem zamiast dyni wykorzystałam resztki, które zostały po wyciśnięciu soku z marchewki, jabłka i pomarańczy. I ciastka wyszły bardzo dobre.
Zdrowe ciasteczka
Składniki:
Przepis:
Wszystkie składniki włożyć do miski i wymieszać ze sobą na jednolitą masę. Rozgrzać piekarnik do 180 stopni C. Blaszkę wyłożyć papierem do pieczenia. Wilgotnymi dłońmi uformować kulki z masy owsianej, spłaszczać je na placuszki i ułożyć na blaszce. Piec około 12 – 14 minut. Wyłączyć piekarnik i zostawić w nim ciasteczka na około 15 minut. Przed podaniem wystudzić.
Smacznego!
Emilia kocha książki. W malutkim antykwariacie przy Siennej, otoczona
aromatem kawy z kardamonem, czyta niezwykłe opowieści i snuje marzenia o
prawdziwym szczęściu.
Pewnego dnia w jej życiu pojawia się
tajemniczy Szymon. Pełne uniesień chwile nie dają o sobie zapomnieć. Ale
los ma dla Emilii również inne niespodzianki. Ludzie, których od dawna
zna i kocha, okazują się skrywać mroczne tajemnice.
Gdy Emilia
zaczyna gubić się w ich labiryncie, dostaje od losu cenny dar. Książkę,
która przechodząc z rąk do rąk, zmienia życie tych, którzy zajrzeli w
jej karty.
Czy tajemnicza książka pomoże również Emilii? I co się stanie, kiedy na jaw wyjdą skrywane przez lata sekrety?
Najnowsza
powieść Doroty Gąsiorowskiej to pełna tajemnic historia, która otuli
cię niczym ciepły koc i przeniesie w zaczarowany świat najskrytszych
marzeń.
96/52/2024
str. 416
Album świąteczny albo grudniownik wykonany na domówce u Dorotki jest kompletem do skrzyni - kalendarza adwentowego.
Hannah pracuje w dziale administracji londyńskiego szpitala. Wszyscy ją
lubią i szanują, uchodzi za bardzo sumienną i odpowiedzialną. Życie
uczuciowe? Katastrofa.
Matt to ceniony kardiochirurg, do Londynu
przyjeżdża na dwa miesiące, by wziąć udział w badaniach klinicznych.
Jego największą miłością jest praca. Związek? Nie planuje.
Przypadkowe
spotkanie Pani Perfekcyjnej (to o niej) z Panem Aroganckim (to
zdecydowanie on) w lokalnym pubie kończy się ostrą wymianą zdań. Potem,
gdy uświadamiają sobie, że pracują w tym samym szpitalu, jest już tylko
gorzej. Codziennością stają się docinki i złośliwe komentarze. Wokół
tych dwojga aż kipi od emocji.
Ale przecież nienawiść i pożądanie dzieli tylko krok. Albo raczej jedno bicie serca.
95/52/2024
str. 386
Podczas weekendowych warsztatów domowych u Dorotki stworzyłyśmy niepowtarzalne dzieło kalendarz adwentowy w kształcie dużej skrzyni na listy. Pracy było dużo, ale Dorotka pomogła, więc skrzynia wyszła doskonale. Oto zdjęcia mojej pracy.
Ja już zapakowałam słodycze do szufladek, bo to będzie prezent dla mich wnucząt. Mam nadzieję, że będą miały dużo uciechy. Oprócz słodyczy w szufladkach będą liściki z zadaniami dla wnucząt do wykonania danego dnia.
W komplecie do skrzyni wykonałam świąteczny album, pokażę go w kolejny poście.
To, co na początku miało być tylko na niby, staje się z czasem prawdziwe.
Maks
odniósł w życiu sukces. Ma stabilną i dobrze płatną pracę oraz własne
mieszkanie. Jedyne, o czym marzy, to by rodzina przestała na niego
naciskać, żeby znalazł sobie dziewczynę. W jego głowie rodzi się chytry
plan, by znaleźć kobietę, która przez pewien czas będzie udawała przed
bliskimi jego partnerkę.
Elżbieta wciąż mieszka w wynajętym wraz z
koleżanką ze studiów mieszkaniu. Chciałaby, żeby rodzina przestała
nalegać, aby się ogarnęła, rzuciła kiepsko płatną pracę w muzeum i
zajęła czymś bardziej dochodowym. Gdy poznany w kawiarni przystojny
mężczyzna w garniturze proponuje jej, by udawała jego dziewczynę,
Elżbieta dostrzega w tym szansę na przekonanie rodziców, że wbrew temu,
co myślą, stać ją na coś więcej.
Okazuje się, że pracującą w
muzeum niespełnioną artystkę i zafiksowanego na punkcie swojej pracy
biznesmena łączy więcej, niż pragnęliby przyznać.
94/52/2024
str. 336
Taką karteczkę na złote gody dla Marii i Krzysztofa zrobiłam.
