Torebka

 Torebka wykonana na drutach z kwiatkami filcowanymi. Kwiatki filcowane na sucho.

Torebka została ofiarowana znajomej.

Narzeczona nazisty

 

Narzeczona nazisty - Barbara Wysoczańska

 

 

Czym była miłość w obliczu gigantycznej nienawiści, śmierci i poniżenia?

Czy miała prawo się z niej cieszyć, podczas gdy tylu straciło życie?

Jest koniec sierpnia 1938 roku. Polka Hania Wolińska, na co dzień studentka germanistyki, jest damą do towarzystwa zamożnej niemieckiej hrabiny. Poznaje wnuka swojej pracodawczyni, hrabiego Johanna von Richter. W młodych rodzi się wzajemna fascynacja. W rodzinnej posiadłości von Richterów w Monachium, Polka naocznie styka się z hitlerowskim fanatyzmem, który ogarnia całe Niemcy.

Na tle rosnącego w siłę nazizmu i niechybnej wojny w Europie, Hania i Johann zakochują się w sobie. Dziewczyna wkracza na niemieckie salony jako narzeczona hrabiego i poznaje najwyższych rangą przywódców III Rzeszy. Równocześnie zostaje zwerbowana przez polskie władze do przekazywania tajnych planów Hitlera dotyczących Polski i Europy…

Z czasem oboje zostają zmuszeni stoczyć moralną walkę o miłość, stojąc po obu stronach barykady.

6/52/2023

str. 584

Iwonicz Zdrój

 

 Iwonicz Zdrój

Położenie i klimat

Iwonicz-Zdrój położony jest w południowo-wschodniej części Polski w województwie podkarpackim. Oddalony jest 80 km od Rzeszowa (stolicy województwa) i 16 km od Krosna (centrum powiatu). Geograficznie Iwonicz leży w Beskidzie Niskim, w dolinie Iwonickiego Potoku na wysokości 380-450 m n.p.m.

 

Iwonicz-Zdrój to jedno z najstarszych w Polsce uzdrowisk. Z 1413 r. pochodzi wzmianka o istnieniu w miejscowości wód mineralnych. W 1464 r. zbudowano we wsi modrzewiowy kościół parafialny. W czasach renesansu, gdy rozwijały się nauki przyrodnicze, wzrosło zainteresowanie leczniczymi właściwościami wód mineralnych i uzdrowiskiem. W 1515 r. miejscowość ta należała do dóbr Tyrawa, nadanych później Tarłom. Iwonicz jako uzdrowisko wzmiankowane jest w 1578 w książce Cieplice napisanej przez Wojciecha Oczkę, nadwornego lekarza Stefana Batorego.

Władysław Bełza związany był z uzdrowiskiem w Iwoniczu-Zdroju, gdzie organizował w latach 1874-1890 życie kulturalne i towarzyskie, tu wygłaszał odczyty i urządzał wieczory poetyckie m.in. swoich wierszy. Dla regionu krośnieńskiego zasłużył się napisaniem pierwszego przewodnika krajoznawczo-turystycznego pt. Iwonicz i jego okolice wydanego w 1885 r. nakładem Zarządu Zdrojowego. W Iwoniczu-Zdroju na Kawalcach znajduje się jego pomnik ufundowany przez kuracjuszy i mieszkańców.

Na terenie miasta znajdują się liczne źródła lecznicze, dostępne w pijalni wód (Plac Karola i Józefa 2, czynna codziennie w godz 8:00 do 17:30 z przerwą 12:45-13:30), a także odwierty solanek jodobromowych i siarczkowych.

Iwonicz-Zdrój jest dużym ośrodkiem lecznictwa uzdrowiskowego i sanatoryjnego. Leczy się tu choroby narządów ruchu, układu trawiennego, reumatologiczne, dróg oddechowych, kobiece, układu nerwowego, skóry, osteoporozę i otyłość.

Na jego atrakcyjność wpływa przede wszystkim malownicze położenie wśród wzniesień porośniętych zielonymi lasami jodłowo – bukowymi, bogate złoża wód leczniczych oraz klimat o potwierdzonych właściwościach leczniczych. Takie położenie uzdrowiska powoduje, że klimat Iwonicza-Zdroju zaliczany jest do strefy klimatu podgórskiego, zróżnicowanego w zależności od wysokości nad poziomem morza. Nieduża zmienność temperatury w ciągu dnia wywołuje powstanie umiarkowanych bodźców termicznych. Bogate zalesienie tworzy naturalną osłonę przed wiatrem, a ukształtowanie terenu powoduje powstawanie dobrych warunków wentylacyjnych. Klimat ten w połączeniu z bardzo czystym powietrzem tworzy znakomite warunki bioklimatyczne.

Zabytkowy charakter uzdrowiska wraz z pięknem architektury budynków sanatoryjnych wkomponowanych w dziewiczy krajobraz dostarcza przybyłym tu kuracjuszom i wczasowiczom niezapomnianych wrażeń.

 

Historia

Iwonicz Zdrój jest największym i najstarszym uzdrowiskiem w województwie podkarpackim, od lat przyciąga uwagę kuracjuszy nie tylko z Polski, ale i z całej Europy.
Lecznicze walory występujących tutaj wód mineralnych opisał już w 1578 roku Wojciech Oczko, nadworny medyk Stefana Batorego. Wtedy też zaczęto zwracać uwagę na doskonały klimat uzdrowiska.

W XVII wieku zakład zdrojowy cieszył się dużą popularnością w kraju i za granicą. O walorach leczniczych kurortu i jego osobliwościach pisano w ówczesnej Europie przypisując wodom mineralnym wręcz cudowne właściwości.

W XVIII stuleciu w wyniku ogólnego upadku kraju zmniejszyło się zainteresowanie starym uzdrowiskiem, a z czasem Iwonicz popadł w całkowite zapomnienie.

Dynamiczny rozwój, który nastąpił w XIX wieku, zawdzięcza Iwonicz swoim właścicielom – hrabiom Załuskim, którzy budując w pięknym parku pierwszy zakład kąpielowy i pensjonaty nadali mu charakter europejskiego kurortu. W dwudziestoleciu międzywojennym Iwonicz stał się bardzo popularny wśród bywalców „wód” i taki pozostał do dziś.

Poddany troskliwej opiece konserwatorskiej urzeka pięknem architektury Starego Pałacu, Starych Łazienek, Pijalni Wód Mineralnych, Domu Zdrojowego, Białego Orła i innych budynków. Równocześnie w początku lat osiemdziesiątych oddano do użytku jeden z najnowocześniejszych w Polsce Zakład Przyrodoleczniczy, który stworzył możliwość korzystania z wszystkich rodzajów zabiegów uzdrowiskowych.

Iwonicz Zdrój jest prężnie działającym i nadal rozwijającym się ośrodkiem sanatoryjno – wypoczynkowym, który dzięki ograniczonej rozbudowie nie stracił swoistej atmosfery i uroku.

Obecnie corocznie leczy się i wypoczywa w uzdrowisku około 50 tys. osób.

 

Wypoczynek i rekreacja

Dużą atrakcją turystyczną Iwonicza Zdroju są piesze wędrówki wyznaczonymi trasami: na Górę Winiarską i nad Bełkotkę, na Górę Przednią, na Żabią Górę, na Przymiarki, na Górę Glorietę, do Rymanowa Zdroju, do Iwonicza Wsi, do Lubatowej /wieś odznaczona Krzyżem Walecznych za walki w czasie II wojny światowej, do Dukli Pustelnia Św. Jana z Dukli, do Klimkówki. Wycieczki pozostawiają niezapomniane wrażenia, można obserwować miejscowości, podziwiać piękne widoki, bogactwo przyrody, zdrowe lasy, można zauważyć, że jest to obszar bardzo atrakcyjny turystycznie i każdy wypoczywający z pewnością zregeneruje tu siły.

Z myślą o turystach, kuracjuszach i gościach przebywających w kurorcie od lat organizowane są imprezy kulturalne, rozrywkowe i sportowe. Iwonicz-Zdrój oferuje wiele atrakcyjnych imprez do których należą: Festiwal Polonijnych Dziecięcych Zespołów Folklorystycznych, Międzynarodowe Seminarium Wokalno-Aktorskie, Koncerty Rzeszowskiego Zespołu Instrumentów Dętych “Da Camera”, regionalny przegląd pieśni i muzyki ludowej “Kropa”, Międzynarodowe prezentacje artystyczne dzieci specjalnej troski,

„Dni Iwonicza Zdroju” oraz szereg innych imprez artystycznych, rozrywkowych, spotkań autorskich, prelekcji, wystaw twórczości ludowej, imprez sportowo-rekreacyjnych /zawody narciarskie o Puchar Burmistrza Gminy Iwonicz-Zdrój, międzynarodowy masowy bieg uliczny z Krosna do Iwonicza-Zdroju wraz z towarzyszącymi mu biegami na krótkich dystansach dla dzieci i młodzieży. Piękny uzdrowiskowy, wypoczynkowy i turystyczny teren zaprasza wszystkich chętnych turystów do skorzystania z jego walorów, a inwestorom proponujemy udział w rozwoju działalności uzdrowiskowej, infrastruktury turystycznej, rekreacyjnej i sportowej. Przebywający w uzdrowisku kuracjusze, wczasowicze, turyści mają możliwości korzystania ze: szlaków spacerowych i rowerowych, krytego basenu kąpielowego, boisk sportowych typu Orlik, wypożyczalni rowerów, wypożyczalni rowerów, kortu tenisowego, parku linowego.

 

Pijalnia Wód Mineralnych

 

 Pijalnia Wód Mineralnych – obiekt położony w centrum uzdrowiska z wnętrzem stylizowanym na oranżerię, z bogatą listwową dekoracją geometryczną nawiązującą do elementów klasycyzmu w wydaniu ogrodowym. Znajduje się tutaj sklep firmowy własnych produktów kosmetycznych „Iwoline” oraz galeria sztuki. Obiekt wyposażony jest w bezpłatny dostęp do sieci Internet WiFi. Iwonickie wody lecznicze należą do wód typu chlorkowo-wodorowęglanowo-sodowych, jodkowych, termalnych z zawartoscią wolnego dwutlenku węgla.

Wody mają bezpośredni wpływ przeciwzapalny i osłaniający na:

śluzówkę układu pokarmowego – Elin 7, Karol 2, Klimkówka 27, Iwonicz II
drogi moczowe – Karol 2, Iza 19
drogi oddechowe – Iza 19

 Szlaki turystyczne

Przez miasto przebiegają liczne szlaki turystyczne, które pozwalają na zwiedzanie okolicznych atrakcji, a także podziwianie malowniczych widoków. Należą do nich na przykład Główny Szlak Beskidzki, wiodący z Iwonicza-Zdroju do Rymanowa-Zdroju czy szlak zielony prowadzący z Rymanowa-Zdroju na Górę Przymiarki. Są to tereny, które wprost zachęcają do aktywnego wypoczynku na świeżym powietrzu.

Bełkotka

Bełkotka to najpopularniejsze i jednocześnie najstarsze źródło w Iwoniczu-Zdroju, znajdujące się na stokach góry Przedziwnej. Jego nazwa nawiązuje do bulgotania, które wywołuje znajdujący się przy dnie gaz ziemny. W dawnych czasach stężenie gazu było tak duże, że można było go podpalić, a kuracjusze podziwiali spektakl, w którym można było odnieść wrażenie, że woda płonie.W przeszłości źródełko uważane było za najcenniejsze źródło lecznicze. Obecnie zostało odbudowane, a nad nim spogląda na odwiedzających rzeźba Wincentego Pola – słynnego poety.

 Plac Dietla

Centralnym miejscem i jedną z większych atrakcji Iwonicza-Zdroju jest Plac Dietla, gdzie znajduje się Park Zdrojowy i piękna zabudowa. Znajduje się tutaj również sporo restauracji, w których można skosztować regionalnej kuchni. To właśnie w tym miejscu najchętniej spotykają się mieszkańcy miasta, a w sezonie roi się tutaj od turystów i kuracjuszy.

  

Stary Pałac w Iwoniczu-Zdroju

Zaprojektowany przez Amelię Załuską łączył funkcje reprezentacyjną i mieszkalną. Frontem zwrócony na północ niejako witał przybywających kuracjuszy, a jednocześnie z okien pokoi i tarasu pierwszego piętra dostarczał malowniczych widoków jego mieszkańcom. Budynek nosi znamiona klasycyzmu, ma zwartą, symetryczną bryłę na planie wydłużonego prostokąta nakrytą dachem czterospadowym z facjatami. Doskonałe proporcje, symetria i rytm nadają mu lekkości i wyszukanej elegancji.

 

Wraz z budową uzdrowiska w centrum, w otoczeniu starego pałacu, powstał niewielki park zaprojektowany zgodnie z naturalnym układem doliny wzdłuż osi północ-południe, z krótkimi osiami bocznymi przechodzącymi w las, którego granice trudno odróżnić.

 

Michał Załuski, kontynuując dzieło rodziców, rozbudowywał uzdrowisko, podtrzymując nadany mu styl architektoniczny.

 

Willa Mały Orzeł

Willa Mały Orzeł wybudowana została w 1923 roku. Jest to trzykondygnacyjny, podpiwniczony budynek konstrukcji drewnianej. Jeszcze na początku XXI wieku było to sanatorium posiadające 38 miejsc dla pacjentów w 18 pokojach 2 i 3 osobowych z umywalkami. Niestety obecnie budynek niszczeje.

 

Bazar (1880)

 

Obecny obiekt o nazwie "Bazar" został wzniesiony na miejscu poprzedniego budynku o tej samej nazwie. Ten okazały drewniany, dwupiętrowy obiekt zbudowany został w latach 1876 – 1880 na planie zbliżonym do litery "H" z krytymi tarasami i podcieniami wspartymi na słupach oraz ozdobnymi zewnętrznymi balkonami.

W narożniku południowo zachodnim wzniesiona zestala na rzucie kwadratu trzypiętrowa wieża z widoczną dużą, okrągłą tarczą zegarową i tarasem widokowym nakrytym wielospadkowym dachem. "Bazar" pierwotnie stanowił luksusowy hotel dla gości uzdrowiska, obecnie mieszczą się w nim lokale handlowe oraz mieszkania dla pracowników uzdrowiska.

 Stare Łazienki

 Pierwszy murowany budynek uzdrowiskowy zbudowany w 1838 roku. Zlokalizowany w centrum uzdrowiska, przy deptaku. Od południa znajduje się Plac Karola i Józefa od północy Plac Dietla. Długi piętrowy obiekt z trzema piętrowymi ryzalitami. Ma trzy wejścia. Między 1984 a 1987 przeprowadzony został w nim generalny remont. Aktualnie mieści się w nim sanatorium. Na parterze znajdują się przychodnie uzdrowiskowe, w których przyjmują najlepsi profesorowie z polskich klinik i laboratorium diagnostyczne. 

 

 

Pozdrowienia z Wrocławia

 

Pozdrowienia z Wrocławia - Monika Kowalska

 

Trzeci tom serii DWA MIASTA – dalsze losy rodziny Szubów w pachnącym kamiennie i kwiatowo Wrocławiu.
Wrocław, lata 60. Dla Adeli, Józki i Nelki Lwów staje się już tylko odległą przeszłością, niewyraźną jak dobry sen, jak piękna melodia z dawnych lat. Serca trzech sióstr zaczynają bić wrocławskim rytmem. Mimo PRL-owskiej szarzyzny kiełkuje w nich nieśmiała miłość do miasta, które je przygarnęło. Nowe wrocławianki z poświęceniem wychowują najmłodsze pokolenie. Ada postanawia zawalczyć o siebie, chce zapewnić sobie i dzieciom choć odrobinę szczęścia. Podejmuje trudne, bolesne decyzje, z którymi zbyt długo zwlekała. Praktyczna i gospodarna Józia w końcu zdobywa się na to, by spełnić marzenia i pójść za głosem serca. Petronela, nowoczesna młoda kobieta, samotnie zmaga się z cieniami przeszłości. Okrutny prześladowca próbuje skrzywdzić najbliższych jej ludzi, więc najmłodsza Szubówna musi wiele poświęcić, by wreszcie się wyzwolić. Tymczasem pomoc nadchodzi z zupełnie niespodziewanej strony…

5/52/2023

str. 304

Karteczki z haftem matematycznym

 Karteczki z haftem matematycznym wykonałam dawno, ale dziś Facebook mi o nich przypomniał, więc je pokazuje.

Fajnie szybko wyszwa się takie hafty, chyba pora wyszyć coś nowego.

 

Udka kurczaka marynowane w solance

Pieczone udka kurczaka marynowane w solance to najlepszy patent na mięso rozpływające się w ustach.
 

Udka pieczone na warzywach  smakują sokami, które wypłynęły z warzyw podczas ich pieczenia. Mięso jest delikatne w smaku.

Składniki marynaty:

• 8 udek z kurczaka (ze skórą)
• 2 l wody
• 60 ml (4 łyżki) soli
• 60 ml (4 łyżki) cukru

Przygotowanie:

• Do wrzącej wody dodać sól i cukier, zamieszać i gotować jeszcze chwilę. Ostudzić.
• Do zimnej solanki włożyć udka kurczaka. 
• Ilość potrzebnej solanki zależy od ilości udek kurczaka i wielkości pojemnika, w którym jest przechowywany. Celem jest całkowite zanurzenie wszystkich udek w solance, najlepiej na noc. Jeśli nie masz wystarczającej ilości solanki, po prostu zrób kolejną porcję.
• Przykryć pokrywką i wstawić do lodówki na 12 godzin. 
• Po upływie tego czasu wyjąć udka, osuszyć z solanki. 
• Tak przygotowane udka można oprószyć przyprawami i piec lub po prostu wędzić. Nie solić! Nie ma takiej potrzeby. Udka są wystarczająco słone. 

Składniki:

• 4 pałek z kurczaka (ja dałam dwie ćwiartki)
• 6 dużych ziemniaków (ominęłam)
• 2 marchewki,
• 1 korzeń pietruszki,
• 1/4 korzenia selera,
• 1 niewielki por, biała część,
• 1 główka czosnku,
• 3 łyżki zielonego groszku mrożonego (nie dałam)
• opcjonalnie 5 pieczarek,
• 1/2 łyżeczka pieprzu,
• 2 łyżki papryki wędzonej w proszku/papryki słodkiej,
• 1 łyżka majeranku,
• 1 łyżeczka oregano,
• sok z 1/4 cytryny,
• 3 – 4 łyżki oleju rzepakowego,
• 2 łyżki masła,
• opcjonalnie koperek lub natka pietruszki do posypania przed podaniem.

Wykonanie:

Mięso posyp papryką wędzoną i pieprzem, i odstaw do lodówki na co najmniej 2 godziny.

Nastaw piekarnik na 180’C z termoobiegiem.

Obierz ziemniaki, marchewkę, seler i pietruszkę, por umyj. Pokrój ziemniaki w ćwiartki, a pozostałe warzywa  w grube plastry. Wyłóż wszystko na formę (brytfanna/naczynie żaroodporne), dodaj czosnek w łupinach rozczłonkowany na ząbki. Polej wyciśniętym sokiem z cytryny, olejem i posyp ziołami. Zamieszaj wszystko, by olej i przyprawy znalazły się na wszystkich warzywach. Poukładaj na nich mięso. Całość przykryj i wstaw do piekarnika na 1 godzinę. Pieczarki umyj i, jeśli są duże, pokrój na ćwiartki. Po upływie odpowiedniego czasu wyjmij formę, dodaj pieczarki, groszek, masło i zamieszaj delikatnie całość, by smaki się połączyły. Wstaw do piekarnika bez przykrycia na około 20 minut. Przed wyjęciem z piekarnika sprawdź, czy ziemniaki są miękkie.

Całość posyp posiekaną natką pietruszki lub koperkiem.

Opcję dla dorosłych możesz dosolić i podkreślić smak ostrą papryką.

Kurczak na warzywach to potrawa, którą możesz dowolnie modyfikować, zmieniając warzywa i przyprawy. Korzeniowe będą się piekły tyle czasu co udka, jednak pamiętaj o tym, że nie wszystkie warzywa wymagają tak długiego czasu pieczenia.

Jeśli Twoje naczynie nie ma przykrywki, użyj do tego papieru do pieczenia.

Udka pieczone na warzywach będą jeszcze smaczniejsze, gdy od czasu do czasu, podczas pieczenia, polejesz całość tłuszczem znajdującym się na dnie.

Upieczony czosnek traci swoją ostrość. Możesz wycisnąć go na kurczaka lub posmarować nim (jak masłem) chleb lub grzankę.

Moja wersja to połączenie dwóch przepisów tego i tego.

 Ja jadłam z kaszą pęczak.

 

Dziewczyna lotnika

 

Dziewczyna lotnika - Nina Zawadzka

 

Piękna opowieść o życiu w cieniu wojny, o zniszczonych marzeniach i o miłości, która zwycięża wszystko.

W 1937 roku Iza i Janek zakochują się w sobie. Niestety niedługo potem wybucha wojna, która sprawia, że ich plany obracają się w gruzy. Janek angażuje się w walki powietrzne i traci kontakt z ukochaną. Tymczasem los nie oszczędza Izy. Kobieta wraz z małą córeczką zostaje zmuszona do podjęcia decyzji, która na zawsze zaważy na jej przyszłości. Próbuje przy tym żyć nadzieją, że gdy skończy się wojna, Janek wróci i uratuje ją z rąk oprawcy.

Nie wie jednak, że stawką jest nie tylko ich miłość, ale i życie.

Jak wiele można poświęcić, by uratować ukochaną osobę? czy miłość rzucona w wir okrutnej historii w końcu zwycięży? 

4/52/2023

str. 416

Dziewczyna z Berlina

 

Dziewczyna z Berlina - Kate Hewitt

Chciałam być wolna – wyznała cicho Rosa.
– Nawet jeśli tylko przez kilka minut. To może być wszystko, co mi pozostało.

1936, NAZISTOWSKI BERLIN

Liesel Scholz mieszka w pięknym domu w Berlinie. Jej życie jest pełne przywilejów i bezpieczne, dzięki pracy jej ojca, chemika, dla nowego rządu. Przypadkowe spotkanie z Rosą, córką ich żydowskiej gosposi, potwierdza obawy Liesel, że coś jest nie tak. Że brutalne zasady nazistowskiego rządu są okrutne, a inni wokół niej nie są tak bezpieczni jak ona. Liesel nieopatrznie zgadza się jej pomóc. Nawet jeśli będzie to oznaczało narażenie na niebezpieczeństwo wszystkich, których kocha.

1946, FRANKFURT

Młody amerykański kapitan, Sam Houghton, przyjeżdża do Niemiec, by odnaleźć prominentnych nazistów i doprowadzić do ich procesów. Zatrudnia piękną, ale smutną tłumaczkę o imieniu Anna. Stają się sobie coraz bliżsi, jednak kapitan nie może przestać myśleć o tym, co przydarzyło się Annie podczas wojny.

Wszystko dlatego, że Anna ma swoje sekrety, które wiążą ją z Berlinem i partią nazistowską.

3/52/2023

str. 512

Zapach wspomnień

 

Zapach wspomnień - Jan Moran

 

Historia wielkiej miłości i pasji, których nie zniszczyła nawet wojna

Kiedy w 1939 znana francuska perfumiarka Danielle wchodzi na pokład luksusowego liniowca, który płynie do Europy, nie wie jeszcze, że ta podróż odmieni jej życie na zawsze. Na pokładzie statku ona i je mąż dowiadują się o wybuchu wojny, która rozdziela ich z synem będącym pod opieką babci w Polsce.

Kolejne miesiące i lata stają się dla Danielle najtrudniejszymi chwilami w jej życiu. Kobieta stara się rozpaczliwie odnaleźć zagubioną rodzinę. W końcu podejmuje trudną decyzję i wyjeżdża do Ameryki.

Danielle nie zamierza się jednak poddawać i chce wykorzystać swój wspaniały dar w Los Angeles. Dzięki determinacji i pasji wkrótce odnosi sukces jako kreatorka perfum oraz dostaje przepustkę do hollywoodzkich elit.

Mistrzowski romans, którego strony przewracają się same!

2/52/2023

str. 491

Dziewczyna z Woli

 

Dziewczyna z Woli - Agnieszka Jeż

 

Jak żyć w świecie, w którym przestają obowiązywać dotychczasowe prawa?

W wakacje trzydziestego dziewiątego roku na słonecznej, nadświdrzańskiej plaży Basia poznaje Zygmunta. Ma nadzieję, że ta znajomość przerodzi się w piękną miłość. Jednak kilka tygodni później wybucha wojna, która przekreśla wszystkie plany. Warszawa staje w ogniu, budynki obracają się w gruzy, place i skwery zamieniają się w cmentarze. Ludzie głodują, modlą się i walczą. Wkrótce los ponownie postawi Zygmunta na drodze Barbary. To spotkanie odmieni jej życie w niespodziewany sposób. Basia zacznie działać w konspiracji i sama będzie wymierzać sprawiedliwość wrogom.

Czy jednak można kogoś zabić, nie zabijając w sobie człowieka? 

1/52/2023

str. 384

Forszmak

 

Po lodówce walają się wam skrawki wędlin? Ugotujcie forszmak.

Ten przepis to klasyka po wszystkich świętach, przyjęciach i imprezach, gdyż można do niego wrzucić wszelkie skrawki mięs, zarówno tych wędzonych, jak i gotowanych, pieczonych czy smażonych. Do tego możemy dorzucać ulubione warzywa, zioła czy strączki, wszystko zależy już od indywidualnych upodobań.

 

Przepis na forszmak

Składniki:

• około 300 g różnego rodzaju pieczonych mięs, wędlin i kiełbasy,
• 600 ml bulionu
• 2 łyżki koncentratu pomidorowego
• 1 cebula
• 2 ząbki czosnku
• 3 duże ogórki kiszone
• papryka czerwona
  
• 2 ziarenka ziela angielskiego
• 3 liście laurowe
• kilka ziaren pieprzu
• po pół łyżeczki słodkiej i ostrej papryki w proszku
• szczypta majeranku
• 1 łyżka mąki pszennej
• sól i pieprz do smaku
• olej do smażenia
• Opcjonalnie - cytryna
  

Przygotowanie:

1. Wszystkie mięsa kroimy w dość dużą kostkę równej wielkości. W tym czasie obieramy cebulę i czosnek, a następnie drobno je siekamy. W kostkę kroimy paprykę.

2. Pokrojone mięsa przesmażamy na odrobinie oleju, aż zaczną rumienić się z każdej strony. Pod koniec smażenia dodajemy cebulę z czosnkiem i wszystko smażymy jeszcze przez kilka minut.
3. Całość przekładamy do garnka i zalewamy bulionem. Dorzucamy paprykę i wszystkie przyprawy i gotujemy na małej mocy palnika przez około 30-40 minut.
4. Ogórki kiszone kroimy w dużą kostkę i dorzucamy do garnka razem z koncentratem pomidorowym, na 15 minut przed końcem gotowania.

5. W tym czasie przygotowujemy zasmażkę, podsmażając na patelni 3 łyżki oleju z odrobiną mąki. Kiedy zacznie się rumienić, dodajemy ją do garnka i wszystko dokładnie mieszamy i gotujemy jeszcze przez kilka minut.

6. Gotowe danie doprawiamy do smaku solą i pieprzem.

 Smacznego!