czwartek, 30 listopada 2023

Paprykarz z tuńczyka z ryżem

 

Paprykarz z tuńczyka z ryżem


 

Składniki

► ryż ugotowany na sypko – około półtorej szklanki
► olej – 1 łyżka
► 2 marchewki starte na tarce o grubych oczkach
► 1 cebula
► passata pomidorowa 1 szklanka
► tuńczyk w sosie własnym lub w oleju 2 puszki

Dodatkowo:
► sól do smaku
► pieprz do smaku
► czosnek granulowany 1 łyżeczka
► papryka słodka 1 płaska łyżeczka
► papryka ostra 1/2 łyżeczki

Przygotowanie

  1. Ryż ugotować na sypko.
  2. Cebulę pokroić w drobną kostkę, marchewkę obrać i zetrzeć na tarce o grubych oczkach.
  3. Warzywa dusić przez ok. 5 minut na małym ogniu, aż zmiękną.
  4. Gdy marchewka i cebula będą gotowe, wlać na patelnie szklankę passaty pomidorowej i dodać przyprawy. Wymieszać.
  5. Do warzyw dodać ryż i tuńczyka (może być odsączony lub razem z oliwą, w zależności od pożądanej konsystencji).
  6. Gotowy paprykarz przechowywać w zamkniętym opakowaniu (najlepiej szklanym, np. w słoiku) do 4-5 dni.



    Smacznego!




niedziela, 26 listopada 2023

Chłopiec w pasiastej piżamie

 

Chłopiec w pasiastej piżamie - John Boyne

 

Światowy bestseller. Miliony sprzedanych egzemplarzy!
Wyróżniony prestiżowymi nagrodami.
Zekranizowany w 2008 roku.

Wstrząsająca historia pięknej przyjaźni na przekór złu szalejącej wojny.

Dwóch chłopców i dwa światy... Obaj urodzili się w tym samym dniu, miesiącu i roku, ale los traktował ich do pewnego czasu zupełnie inaczej.

Bruno, syn komendanta obozu koncentracyjnego, żyje podczas wojny, prawie w ogóle jej nie doświadczając, nie mając świadomości, że ona trwa tuż obok, pochłania ofiary.

Szmul, syn żydowskiego zegarmistrza, zna wojnę od tej najgorszej, najbardziej nieludzkiej strony. To ona odebrała mu spokojne dzieciństwo, bezpieczeństwo, przyszłość oraz członków rodziny.

Spotkanie chłopców ma wymiar symboliczny. Odbywa się na granicy dwóch światów. Okazuje się, że przekroczenie jednego z nich powoduje, że stają się równi, ale na pewno nie szczęśliwsi. A może jednak...?

93/52/2023

str. 204 

Córka komendanta - John Boyne

Długo wyczekiwana kontynuacja chłopca w pasiastej piżamie!

Kiedy dziecko potwora jest winne zbrodni ojca? Wina i współudział mają niejedno oblicze. John Boyne jest mistrzem powieści historycznej. To wspaniała książka, na której emocjonalny wpływ z pewnością nie jesteś przygotowany. – John Irving

Gretel Fernsby od wielu dekad mieszka w okazałym apartamencie w reprezentacyjnej dzielnicy Londynu. Pomimo przerażającej przeszłości wiedzie spokojne i wygodne życie.

Nie opowiada o ucieczce z nazistowskich Niemiec. Nie opowiada o ponurych latach spędzonych z matką w powojennej Francji. Nie opowiada też o ojcu, komendancie jednego z najbardziej znanych niemieckich obozów zagłady. A przede wszystkim nie wypowiada imienia swojego brata.

Pewnego dnia do mieszkania na parterze wprowadza się młoda rodzina. Pomimo wspomnień, które przywołuje kilkuletni Henry, pomiędzy nim a Gretel nawiązuje się nić przyjaźni. Wkrótce potem dochodzi do awantury pomiędzy piękną matką Henry'ego a jego despotycznym ojcem.

Gretel staje na podobnym rozdrożu, na jakim znalazła się dawno temu. Wtedy nie zrobiła nic, teraz, decydując się na uratowanie małego chłopca, ma szansę zmierzyć się z poczuciem winy, żalu i z wyrzutami sumienia. By to zrobić, konieczne może okazać się ujawnienie tajemnic, które skrywała przez całe życie… 

94/52/2023

str. 443
 


sobota, 25 listopada 2023

Wigilijne potrawy

 

 Wigilijne potrawy

 

W moim domu to tradycyjny barszcz gotowany na wigilię.

Barszcz wigilijny grzybowy

Składniki:

  • 10 dag suszonych grzybów
  • 500 ml zakwasu na żurek
  • 5 ząbków czosnku
  • bulion warzywny
  • sól, pieprz do smaku
  • cebula
  • 5 dag masła

Wykonanie:

Grzyby opłukać, zalać połowa litra przegotowanej wody, gotować kilka minut na wolnym ogniu, żeby puściły sok. Odstawić na 24 godz. Następnie wyjąć grzyby i ostrożnie zlać płyn z ich moczenia, nie mącąc go, tak by na dnie garnka mógł zebrać piasek. Resztę wywaru przelać przez sito wyłożone czysta ściereczką lub kilkoma warstwami gazy. Wywar grzybowy zagotować. Grzyby ugotować. Do garnka z gotującym się wywarem grzybowym dodać bulin warzywny i wlać zakwas na żurek. Można uzupełnić wodą do potrzebnej ilości. Gotować razem kilka minut. Na koniec dodać obrane ząbki czosnku. Barszcz doprawić do smaku solą i pieprzem. Usmażyć na maśle posiekaną cebulę, dodać do barszczu razem z ugotowanymi i pokrojonymi w paseczki grzybami. Można zabielić mąką rozbełtaną z wodą (oczywiście trzeba razem zagotować).

Podawać z wigilijnymi uszkami, ziemniakami lub ugotowaną fasolą „Jasiek”.


 

Kapusta wigilijna Stasia

 Kapustę kiszoną ugotować, osobno ugotować kaszę jęczmienna (może być w woreczkach). Dwie marchewki, pietruszkę i kawałek selera zetrzeć na jarzynowej tarce, dodać pół posiekanego pora i ugotować w niewielkiej ilości wody. Lekko odciśniętą kapustę połączyć z kaszą i warzywami razem jeszcze gotować około 20 minut. Posolić i popieprzyć do smaku. Podsmażyć na oleju na złoty kolor posiekaną cebulę, dodać do całości i wymieszać.  Mnie bardzo smakowała.

Do tej kapusty można dodać ugotowany groch (białą fasolę) lub ugotowane suszone grzyby. Będzie wtedy kapusta z grochem lub grzybami, albo z grochem i grzybami (taką jadłam u Stasia).


 

Kasza jaglana z bakaliami.

Wypłukaną kaszę jaglaną ugotować na mleku (stosunek objętości kaszy do mleka 1 do 4).  Kasza ma być dość dość rzadka. Przygotować naczynie do zapiekania – wysmarować je masłem. Do kaszy dodać wcześniej namoczone bakalie np. rodzynki, figi, suszone śliwki. Wymieszać, dodać cukier waniliowy, osłodzić do smaku. Całość przelać do przygotowanego naczynia i zapiekać w piekarniku, do czasu, aż na wierzchu wytworzy się rumiana skórka.

 

Pomyślałam, że do świąt już coraz bliżej, może komuś przydadzą się te przepisy.

Tamten utracony świat

Tamten utracony świat - Alina Staneczek

 

Trzy bohaterki, ta sama historia. Rozpoczynająca się przed drugą wojną światową poruszająca opowieść o kobietach, których splatające się losy w przeszłości naznaczył jeden mężczyzna. Historia tym bardziej niesamowita, że dwie z nich nigdy go nie poznały. Zośka, Inka i Mika – należą do różnych pokoleń i mają różne doświadczenia, ale we wszystkich trzech płynie kresowa krew. Zośka - ciotka i Inki i Miki, wywiera silny wpływ na obie dziewczyny. Inka i Mika, choć są spokrewnione, bardzo długo nie wiedzą o swoim istnieniu. Postać Zośki łączy losy młodych kobiet, wywierając wpływ na ich wybory.

Akcja toczy się w latach 1945 – 2014 głównie w Gliwicach, ale w książce pojawiają się także Gdańsk, Sopot, Wrocław, Paryż, Edynburg i Malaga, za to wspomnienia i retrospekcje bohaterów przenoszą czytelnika do przedwojennego Lwowa.
Tamten utracony świat to historia miłości do ludzi, ale także do miejsc, wzruszająca opowieść o próbie zastąpienia ukochanego Lwowa innymi miastami. 

92/52/2023

str. 336


 

piątek, 24 listopada 2023

Świąteczny skrzat

 W minioną środę byłam na warsztatach, na których powstał świąteczny skrzat. Warsztaty prowadziła Ania Kułaga.


  Do stworzenia skrzata przydała się glina, która po wyschnięciu sama się utwardza.

Tu zdjęcia w czasie pracy.



A na kolejnych zdjęciach figurki Ani, a na niższej półce uczestniczek  warsztatów.



 No i na koniec mój w różnych miejscach i z różnych stron.












Zaczyna być świątecznie.

piątek, 17 listopada 2023

Moje grudniki

 Moje grudniki w pełni kwitnienia.







Jak widać pięknie i obficie kwitną. 

Chciałabym mieć jeszcze grudnika kwitnącego w kolorze żółtym i łososiowym.

Znalazłam artykuł o pielęgnacji grudników, więc go tu zapiszę.

Najlepszy sposób na grudnika – szybko rośnie i bogato kwitnie.

Grudnik to jedna z nielicznych roślin zakwitających w okresie jesienno-zimowym. Obsypuje się pięknymi kwiatami w różnych kolorach, m.in. białym, różowym, łososiowym, fioletowym czy też czerwonym. Aby jednak zdobił wnętrza przez całą zimę, potrzebuje odpowiedniej pielęgnacji. Jak dbać o kaktusa bożonarodzeniowego? Wystarczy wspomóc go dwiema popularnymi tabletkami.

 

Czego nie lubi grudnik? Błędy w uprawie

Grudnik, znany również jako kaktus bożonarodzeniowy, schlumbergera czy też zygokaktus, to znana i lubiana roślina doniczkowa, która późną jesienią i zimą zachwyca niezwykle obfitym kwitnieniem w różnych wersjach kolorystycznych. Jest kwiatem długowiecznym i bardzo wytrzymałym – raz kupiony może zdobić nasze parapety przez wiele kolejnych lat. Chociaż kaktus bożonarodzeniowy nie ma wielkich wymagań, o kilku podstawowych rzeczach należy jednak pamiętać, aby zdrowo rósł i obficie kwitł. Czego nie lubi grudnik? Tych błędów w uprawie lepiej unikać:

  • złe oświetlenie – grudnik wymaga jasnego stanowiska, ale nie lubi miejsc silnie nasłonecznionych (w takich warunkach liście będą przebarwiały się na bordowo). Z kolei niedostateczna ilość światła sprawia, że roślina nie wypuszcza pąków kwiatowych;

  • zbyt rzadkie podlewanie – kaktus bożonarodzeniowy powinien być podlewany regularnie, aby podłoże było stale wilgotne. W przeciwnym razie liście mogą się marszczyć, a pąki kwiatowe nie będą się zawiązywać. Jednocześnie nie można dopuścić do jego przelania, inaczej szybko zgnije;

  • gwałtowna zmiana warunków – przeniesienie donicy w inny miejsce, gwałtowne zmiany temperatury, wilgotności podłoża czy intensywności oświetlenia mogą sprawić, że grudnik zrzuca kwiaty i paki;

  • zbyt duża doniczka – ze względu na to, że kaktus bożonarodzeniowy ma słabo rozbudowany system korzeniowy, powinno się uprawiać go w małych doniczkach. Dzięki temu łatwiej jest też kontrolować wilgotność podłoża;

  • zbyt ciepłe pomieszczenie – optymalna temperatura dla grudnika to około 20 stopni Celsjusza. Jeśli jednak jest zbyt ciepło, a powietrze w pomieszczeniu jest zbyt suche (zwłaszcza w okresie grzewczym), zygokaktus nie będzie kwitł.  

 

Jak dbać o kaktusa bożonarodzeniowego?

Aby jak najdłużej móc cieszyć się pięknym kwitnieniem grudnika, warto go w tym wspomóc. Na szczęście istnieje prosty sposób, aby pobudzić roślinę do wzrostu oraz produkcji nowych kwiatów. Potrzebujemy do tego dwóch tabletek, które większość z nas ma w domowej apteczce. Pierwszym produktem jest węgiel aktywny (w przypadku małej rośliny wystarczy jedna tabletka, z kolei dla większego okazu warto przygotować dwie pastylki). Rozgnieć węgiel aktywny na proszek, po czym posyp nim ziemię w doniczce i lekko wymieszaj. Dzięki temu poprawisz jakość podłoża, wzmocnisz korzenie rośliny, a także ograniczysz rozwój pleśni. Węgiel aktywny zmniejsza też rozwój bakterii, a nawet wspiera rozkwitanie grudnika.

Kolejnym produktem, którego będziemy potrzebować, jest aspiryna. W tym celu należy rozkruszyć tabletkę, a następnie rozpuścić ją w litrze przegotowanej wody. Tak przygotowanym roztworem regularnie podlewaj roślinę. Część preparatu można też przelać do butelki z atomizerem i spryskiwać nim liście grudnika. Dzięki temu kaktus bożonarodzeniowy obsypie się kwiatami oraz będzie cieszył nasze oczy pięknym wyglądem przez dłuższy czas.   

Artykuł pochodzi stąd.

czwartek, 16 listopada 2023

Haftowane bombki

 Kiedyś brałam udział w zabawie hafciarskiej co miesiąc wyszywałyśmy po trzy bombki. Potem te hafty oprawiłam w filcowe kółeczka i powstały zawieszki. Ja swoje oddałam na pamiątkę współpracownikom gdy odchodziłam na emeryturę. To było 6 lat temu, a dziś właśni Fb mi o tym przypomniał. 

Oto te zawieszki.




Wszystkich było ponad pięćdziesiąt.







Rok w Poziomce

 

Rok w Poziomce - Katarzyna Michalak

 

Ewa miała Wielkie Marzenie: mały biały domek pod lasem, nad rzeką. Książę z bajki też by się przydał. Życie jej jednak nie rozpieszcza… Dramatyczna przeszłość nie pozwala zaufać ani sobie, ani innym.

Pewnego dnia przyjaciel wyciąga do dziewczyny pomocną dłoń, stawiając jednak pewien warunek: w ciągu trzech miesięcy wydaj bestseller. Proste, prawda?
Nie dla Ewy, która ma wrodzony dar do wpadania w tarapaty, remont ruiny, która kiedyś będzie jej domem, kota i dwa lekko zwariowane psy, a do tego na horyzoncie pojawia się właśnie kandydat na księcia. A nawet dwóch.
Kto inny dawno by się poddał, ale Ewa dla Wielkiego Marzenia uczyni wszystko. Nawet pokocha kogoś, kogo powinna znienawidzić…

"Rok w Poziomce" to jedna z najbardziej cenionych przez czytelniczki powieści Katarzyny Michalak. To urocza opowieść o tym, że najważniejsze jest podążanie za marzeniami. Bo one naprawdę się spełniają!

89/52/2023

str. 304 

Powrót do Poziomki - Katarzyna Michalak


Ewa jest wreszcie szczęśliwa: zdobyła wymarzony domek, ma śliczną córeczkę, a u jej boku stoi wspaniały mężczyzna. Mogłoby się wydawać, że jej życie to istna sielanka i tak już będzie zawsze.
Lecz ścieżki życia nie mogą być proste…
Kiedy w pracy pojawiają się poważne kłopoty, a mąż wyjeżdża w interesach na drugi koniec świata, bajkowy świat Ewy zaczyna się rozsypywać jak zamek z piasku.
Czy uda się jej ocalić wydawnictwo przed bankructwem i uratować swoje małżeństwo? Z kim wróci z dalekiej podróży? Czy będzie to jej mąż, czy ktoś inny?
"Powrót do Poziomki" to ciepła, zabawna powieść o ludziach, którzy potrafią stawić czoła nawet najbardziej nieprzewidzianym kłopotom. Bo wszystko można przezwyciężyć dzięki nadziei, przyjaźni i miłości!

90/52/2023

str. 304

niedziela, 12 listopada 2023

Saga klonowego liścia

Saga klonowego liścia - Anna Stryjewska

 

Łódzka przystań. Tom 1

 

Poruszająca saga rodzinna oparta na prawdziwych wydarzeniach. Niemcy, wiosna 1944 rok. Stefania Rudzka, dziewiętnastoletnia dziewczyna mieszkająca wówczas w okupowanej Łodzi, w wyniku łapanki trafia do obozu pracy o bardzo zaostrzonym rygorze. Tam poznaje Kazię, wspólna niedola i walka o przetrwanie zbliżają do siebie kobiety. Potajemnie planują ucieczkę, choć pomysł wydaje się nierealny i karkołomny, jednak w niedługim czasie pojawia się szansa na zrealizowanie planu. Droga do domu okazuje się być długa, zawiła i bolesna. Przy życiu trzyma ją wiara, że jeszcze wróci do kraju, ujrzy najbliższych i ukochanego. Anna Stryjewska maluje obraz pewnej rodziny w okresie wojny i czasach powojennych, w świecie, który pomimo przeciwności losu trzeba było zbudować od początku i na nowych zasadach. 

86/52/2023

str. 320

 

Warszawska garsoniera. Tom 2.




wtorek, 7 listopada 2023

Cudowne lata

 

Cudowne lata - Valerie Perrin

 

Rok 1986. Adrien Bobin, Étienne Beaulieu i Nina Beau chodzą do tej samej klasy szkoły podstawowej. Początkowo łączy ich przypadkowa zbieżność ‒ nazwiska całej trójki zaczynają się na literę „B” i w szkole zawsze wyczytywani są jedno po drugim. Wkrótce jednak stają się nierozłączni także poza szkołą.

Uczą się i bawią ‒ zawsze razem, nawet gdy mijają beztroskie lata i z podstawówki przechodzą do gimnazjum, a potem do liceum, aż w końcu porzucają szkolne autobusy i zaczynają chadzać do nocnych klubów. Związani przysięgą krwi, obiecali sobie za wszelką cenę wspierać się w osiągnięciu upragnionego celu: nade wszystko pragną opuścić małe prowincjonalne miasteczko, z którego pochodzą, i zamieszkać w Paryżu, oddać się muzycznej pasji i za nic nie pozwolić, by życie ich rozdzieliło. Ale czas mija nieubłaganie, a los ma wobec nich własne plany…

Rok 2017. Na dnie jeziora w małym miasteczku, w którym dorastała trójka przyjaciół, znaleziony zostaje wrak samochodu. Virginie, niezależna dziennikarka lokalnych mediów, relacjonuje wydarzenie. W przeszłości bardzo dobrze znała Adriena, Étienne’a i Ninę. Jaki jest związek między tragicznym wypadkiem a historią ich nierozłącznej przyjaźni?

Valérie Perrin snuje historię splątanych losów bohaterów od lat dziecięcych, przez czas dojrzewania, aż po dorosłość ‒ tytułowej trójki złączonej więzami, które los i czas nieubłaganie wystawiają na próbę.

Wspaniale opowiedziana, trzymająca w napięciu opowieść o więziach, które łączą nas na całe życie, i wyborach, które decydują o tym, kim jesteśmy.


Poruszającą historia o miłości i stracie, nadziei i żalu, przyjaźni i przeciwnościach losu, a także o czasie, który nieuchronnie przynosi zmiany.


Valérie Perrin, fotografka i scenarzystka, podbiła serca czytelników debiutem Niedzielni zapomniani (Les oubliés du dimanche) – książka zostanie wydana w Polsce w 2023 r. Jej druga powieść Życie Violette (Changer l’eau des fleurs), przetłumaczona na 26 języków i kupiona na całym świecie już przez prawie dwa miliony czytelników, w 2018 roku otrzymała tytuł „wyboru księgarzy”. W tym samym roku przyznano jej też prestiżowe wyróżnienie Prix des Maisons de la Presse. Valérie Perrin ma niecodzienny dar dostrzegania zagadkowej głębi w zwyczajnym życiu.

85/52/2023

str. 576